Yapay Zekâyla Yazılım Yaparken 6 Önemli Alışkanlık

Bugün kodun büyük bölümünü artık yapay zekâ modelleri yazıyor. Claude Code, Codex ve benzeri araçlar dosyaları okuyor, komut çalıştırıyor ve değişiklikleri kendileri yapıyor. Ancak aynı araçla iki kişi çok farklı sonuçlar alabiliyor. Farkı çoğu zaman araç değil, onu kullanma biçimi yaratıyor.

Anthropic’in Claude Code için yayımladığı en iyi uygulamalar kılavuzu, bu farkı yaratan alışkanlıkları iyi özetliyor. Aşağıdaki öneriler o kılavuza dayanıyor ve Codex gibi diğer araçlarda da aynı şekilde geçerli.

1. Kontrol edebileceği bir ölçüt verin

Model, iş bitmiş göründüğünde durur. Elinde kontrol edebileceği bir şey yoksa, hataları fark eden tek kişi siz olursunuz. Bir test, birkaç örnek girdi ve beklenen çıktı ya da hedef tasarımın ekran görüntüsü, modelin kendi işini sınamasını sağlar.

Örneğin “e-posta adresini doğrulayan bir fonksiyon yaz” yerine “şu üç örnek geçerli, şu ikisi geçersiz sayılmalı; yazdıktan sonra testleri çalıştır” deyin. Sonunda da “çalıştı” demesini değil, test çıktısını göstermesini isteyin.

2. Önce anlasın, sonra planlasın, sonra yazsın

Doğrudan koda geçmek, yanlış sorunu çözen bir kodla sonuçlanabilir. Büyük işlerde modelden önce ilgili dosyaları okumasını ve bir plan çıkarmasını isteyin; planı onayladıktan sonra yazmaya geçsin. Claude Code’da bunun için ayrı bir plan modu bulunuyor.

Küçük işlerde buna gerek yok. Kılavuzdaki ölçü pratik: Değişikliği tek cümleyle anlatabiliyorsanız planı atlayın.

3. Ne istediğinizi somut anlatın

Model niyetinizi tahmin edebilir ama aklınızı okuyamaz. Hangi dosyada, hangi durumda neyin yanlış olduğunu ve düzeldiğinde nasıl görüneceğini söyleyin.

“Giriş hatasını düzelt” yerine “oturum süresi dolduktan sonra kullanıcılar giriş yapamıyor; giriş akışına bak, önce hatayı tekrarlayan bir test yaz, sonra düzelt” demek, düzeltme turlarını azaltır. Projede örnek alınacak benzer bir kod varsa onu da gösterin.

4. Proje kurallarını kısa bir dosyada toplayın

Claude Code her oturumun başında projedeki CLAUDE.md dosyasını okur; Codex’te bu dosyanın karşılığı AGENTS.md. Bu dosyaya modelin koddan çıkaramayacağı bilgileri yazın: projeyi çalıştırma ve test komutları, ekibinizin kod kuralları, dikkat edilmesi gereken özel durumlar.

Dosyayı kısa tutun. Kılavuzun önerdiği soru şu: “Bu satırı silsem model hata yapar mı?” Cevap hayırsa, satırı silin. Uzayan dosyalarda önemli kurallar gözden kaçar.

5. Erken düzeltin, gerekirse temiz bir sayfa açın

Model yanlış yöne gidiyorsa beklemeyin; hemen durdurup yönlendirin. Aynı konuda iki kez düzeltme yaptığınız halde sonuç hâlâ yanlışsa, konuşma başarısız denemelerle dolmuş demektir. Bu durumda yeni bir oturum açıp öğrendiklerinizi içeren daha net bir istekle başlamak, uzun bir düzeltme zincirinden çoğu zaman daha iyi sonuç verir.

Birbiriyle ilgisiz işleri de aynı konuşmada yürütmeyin. Her iş için temiz bir başlangıç, modelin dikkatinin dağılmasını önler.

6. İnceleme için ikinci bir göz kullanın

Kodu yazan oturum, kendi işine karşı taraflı olabilir. İş bittiğinde yeni bir oturumdan, yalnızca değişikliklere ve sizin ölçütlerinize bakarak bir inceleme isteyin.

Burada bir denge gerekiyor: Eksik bulması istenen bir inceleyici, iş sağlam olsa bile bir şeyler bulur. Her öneriyi uygulamak gereksiz karmaşıklığa yol açar. İnceleyiciden yalnızca doğruluğu ve isteklerinizi etkileyen eksikleri bildirmesini isteyin.

Bu alışkanlıklar belirli bir araca bağlı değil. Hangi aracı kullanırsanız kullanın, modele net bir hedef, kontrol edebileceği bir ölçüt ve temiz bir çalışma alanı vermek sonucu belirgin biçimde iyileştiriyor.